بی قراری محرم ۱۴۴۲…
بی قراری محرم ۱۴۴۲…
اما بوی غم محرم ۱۴۴۲ جانگدازتر و عمیقتر بر جان آدمی مینشیند؛ امسال رباب چشمانتظار مادران شیرخوار عزادار ماند، همان شیرخوارگانی که هر ساله نذر علیاصغر میشدند و با لباسهای سفید و سربندهای سبز یادآور طفل ۶ ماهه حسین میشوند و به بیقراری مادر دامن میزدند.
خبرگزاری فارس- همدان: کرونا آمد و به صنعت گردشگری ضربه وارد شد، کرونا آمد دستفروشان با کسادی مواجه شدند، کرونا آمد و بازار از رونق افتاد، کرونا آمد مردم مبتلا و عدهای رهسپار ابدیت شدند و من هم غرق در گزارشهای کرونایی که از گرفتاری معیشتی شغلهایی که دیگر درآمد ندارند آغاز و با به تصویر کشیدن کمکهای مومنانه ادامه یافت.
در همین هیاهو صدای نوحهخوانی و یا حسین(ع) از همین گوشی تلفن که امروزه یار و همدم همه ما شده برخاست و دوباره صدای محتشم کاشانی گنبد کبود را لرزاند و این سوال را یادآور شد «این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست؟» جنس غم حسین فرق میکند و اشک برای مظلومیت او، از چشمه بهشتی سرازیر میشود که هر قطرهاش برات عاقبتبخیری است. محرم فرصتی است با اشکی از ته دل همه گناهان را بشوییم و دوباره زندگی ..
0
0
بی قراری محرم ۱۴۴۲…
اما بوی غم محرم ۱۴۴۲ جانگدازتر و عمیقتر بر جان آدمی مینشیند؛ امسال رباب چشمانتظار مادران شیرخوار عزادار ماند، همان شیرخوارگانی که هر ساله نذر علیاصغر میشدند و با لباسهای سفید و سربندهای سبز یادآور طفل ۶ ماهه حسین میشوند و به بیقراری مادر دامن میزدند.
خبرگزاری فارس- همدان: کرونا آمد و به صنعت گردشگری ضربه وارد شد، کرونا آمد دستفروشان با کسادی مواجه شدند، کرونا آمد و بازار از رونق افتاد، کرونا آمد مردم مبتلا و عدهای رهسپار ابدیت شدند و من هم غرق در گزارشهای کرونایی که از گرفتاری معیشتی شغلهایی که دیگر درآمد ندارند آغاز و با به تصویر کشیدن کمکهای مومنانه ادامه یافت.
در همین هیاهو صدای نوحهخوانی و یا حسین(ع) از همین گوشی تلفن که امروزه یار و همدم همه ما شده برخاست و دوباره صدای محتشم کاشانی گنبد کبود را لرزاند و این سوال را یادآور شد «این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست؟» جنس غم حسین فرق میکند و اشک برای مظلومیت او، از چشمه بهشتی سرازیر میشود که هر قطرهاش برات عاقبتبخیری است. محرم فرصتی است با اشکی از ته دل همه گناهان را بشوییم و دوباره زندگی را از نو آغاز کنیم، گویی اشک برای حسین لوح وجودی آدمی را مانند روز اول سپید سپید میکند.
اما بوی غم محرم ۱۴۴۲ جانگدازتر و عمیقتر بر جان آدمی مینشیند و امسال رباب چشم انتظار مادران شیرخوار عزادار ماند، همان شیرخوارگانی که هر ساله نذر علیاصغر میشدند و با لباسهای سفید و سربندهای سبز یادآور طفل ۶ ماهه حسین میشوند و به بیقراری رباب دامن میزنند.
قلبهایی که هر سال با آمدن محرم در تکایا و مساجد آرام میگرفتند، امسال ملتهبتر از همیشه این روزها را سپری میکنند چراکه کرونا به محرم هم رحم نکرد تا مانند هرسال غم دل را به دستان بسپاریم تا روانه سینه کند.
محرم امسال نه خبری از عطر چای تکیه است و نه از بوی غذای هیأت که هر ساله به تبرک نوش میکنیم تا غم و اندوه، گرفتاری و درد رخت ببندد و برود، اما کرونا که آمد همه فهمیدند محرم چه نعمتی برای انسان است و سیاهپوشی برای حسین لیاقت میخواهد، شاید کرونا از اول هم میخواست داشتههای انسانها را به یادشان بیاورد، از عشق به حسین بگوید و این عشق را معنا کند در زمانی که حسرت سینهزنی زیر طاق مسجد را بر دلمان میگذارد.
نوحه مداح دیگر زیر سقف محبوس نمیشود تا راهی برای سفر آسمانی بیابد، حالا باید زمینی پیدا کنیم، بیسقف تا بی واسطه با حسین سخن بگویم، شاید زیر آسمان این بار خودش به نظاره عزادارانش نشسته باشد. محرم از رونق نمیافتد حتی اگر کرونا دستههای عزاداری را محبوس کند و صدای طبل و سنج، نالههای بیقراری را به بهشت مخابره نکنند یا زنجیر زیر تیغ خورشید، گداخته بر تن ننشیند و درد عاشق را تسکین ندهد.
عاشورا کمرنگ نمیشود حتی اگر علمی بر دوش غلامی به حرکت درنیاید و پرچمی اهتزار نیابد، قصه پرغصه حسین(ع) دلدادگی عشق زمینی نیست که وقتی زمین، زمینگیر شود، فراموش شود.
شاید امسال باید هر کس گوشهای اختیار کند و در معنی عشق حسین مداقه نماید و به اسراری رسد که تاکنون سر به مهر ماندهاند، اینبار به جای فریاد زبان، فریاد دل به آسمان میرسد که عمیقتر و پربارتر است و حسین(ع) امسال بیشتر برات بهشت صادر کند و عزادارانش توشه بیشتری با خود همراه کنند.
شاید امسال خبری از نمایش تعزیه غمبار دوطفلان مسلم و شهادت علیاکبر(ع) نباشد، اما دلها همه در گرو زجههای طفلان مسلم و اشک تازه عروس دشت کربلاست.
عزاداری عاشورا و تاسوعا در خلوت و عزلتنشینی به سر میآید، اما حماسه اربعین را چه کنیم؟، نفس کشیدن در سرزمین حسین(ع) را چه کنیم؟، بی تابی یک ساله برای پیاده به درگاهت آمدن را چه کنیم؟
همه چشم انتظار معجزه اربابیم شاید با گوشه چشمی به عاشقان بیقرارش راه را باز کند.
انتهای پیام/89033/
About The Author
